Lepsza wydajnosc pracy

Na przykład przy zastosowaniu mechanicznego podawacza snopów do młocarni MK-llOO odpada praca 2-3 ludzi przy młocarni, a równocześnie podnosi się wydajność młocki, ponieważ podawanie snopów do bębna jest wówczas bardziej równomierne i równocześnie intensywniejsze . Lepszą wydajność pracy uzyskuje się również przy zastosowaniu elewatora do słomy i zmechanizowaniu innych najprostszych robót. Zboże można młócić nie tylko ze stogów, ale i podwożone wprost ze styg. W takim wypadku trzeba dodatkowo przydzielić 1 lub 2 kołchoźników do rozładowywania wozów i podawania snopów na stół młocarni. Przy sprzęcie kombajnami oprócz kombajnerów, pomocników ich i traktorzystów, kołchozy dostarczają następującego personelu obsługi: robotników do odbioru słomy i plew – dwóch przy pojedynczym i czterech przy podwójnym agregacie; woźniców do wożenia wody i paliwa – po jednym na agregat, a do zwózki zboża – w liczbie zależnej od plonu zbieranego zboża, odległości zwózki i organizacji rozładowania. W ślad za kombajnem należy uprzątać słomę, aby mieć możność we właściwym czasie zagrabić kłosy i podorać pole. Do podciągania słomy do sterty za pomocą włók (z powierzchni sprzątanej przez jeden kombajn) trzeba użyć l-konną włókę i 6-8 kołchoźników. D0 grabienia kłosów wystarczą dwie konne grabiarki lub urządzenie specjalnych drewnianych grabi, które pracują w ślad za posuwającym się kombajnem. Najlepiej jest zorganizować podorywkę razem ze sprzętem tym samym agregatem, za pomocą kombajnu. Do obsługi agregatów kombajnu należy przydzielić stały zespół kołchoźników na cały czas trwania sprzętu, wraz z odpowiednią liczbą sprzężaju i wozów. Przed rozpoczęciem sprzętu specjalne brygady kołchoźników, zazwyczaj w składzie 5-6 ludzi, pod kierownictwem kombajnera powinny rozbić pole na zagony, wykosić narożniki zagonów, aby agregat mógł skręcać bez opustów i tratowania zboża, wykosić przejazdy między zagonami i poprzeczne przejścia do przewozu ziarna, dowozu wody i paliwa oraz oznakować tyczkami miejsca, które kombajn powinien omijać. Skoszone ręcznie zboże zwozi się na klepisko i młóci na miejscu kombajnem, który jednocześnie w ten sposób wypróbowuje się i reguluje. Można też ręcznie wykoszone na przecięciach zboże rozrzucić cienko na nie zżętych jeszcze przyległych pasach, które następnie kombajn przechodząc pierwszy raz (na nie pełnej jeszcze szerokości roboczej) podniesie i omłóci. Przy sprzęcie samobieżnymi kombajnami odpada konieczność uprzedniego wykoszenia przejść między zagonami, a obkoszenie narożników może być mniejsze, czasem nawet zupełnie odpada. Kombajny samobieżne mogą pracować na wyrywki – na oddzielnych działkach w miarę dojrzewania zbóż i nie wymagają żadnych uprzednich przygotowań; odwrotnie, same mogą być używane do przedwstępnego przecinania przejść między zagonami przy sprzęcie kombajnami przyczepnymi. Podczas pracy samobieżnymi kombajnami, kombajner jest jednocześnie kierowcą maszyny; w ten sposób- w porównaniu do pracy przyczepnych kombajnów odpada konieczność zatrudnienia dodatkowego kierowcy. Do pracy samobieżnymi kombajnami potrzeba znacznie mniej ludzi, zarówno do samego sprzętu jak i do robót przygotowawczych. Na tym polega istotna przewaga samobieżnych kombajnów nad innymi. [przypisy: meble grudziądz, szafy aktowe, meble kolonialne ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: meble grudziądz meble kolonialne szafy aktowe