Program badań połączeń elementów płytowych przy obciążeniu skupionym

W drugiej serii badań wykonano doświadczenia na połączeniach płytowych elementów wielkowymiarowych wytypowanych na podstawie wyników badań I serii. Przedmiotem badań były płyty swobodnie podparte na dwóch przeciwległych brzegach, a na pozostałych swobodne. Płyty złożone były z dwóch identycznych elementów połączonych wzdłuż jednego boku. Zastosowano dwa rodzaje łączenia zbrojenia -na pętlę prostokątną oraz spawanie. Uwzględniono dwie możliwości położenia styku – równolegle oraz prostopadle do osi podparć. Badania wykonano przy obciążeniu skupionym na obszarze prosto- kąta 60 x 30 cm. Na rysunku 5 pokazano styki podłużne, zaś na rys. 6 poprzeczne do linii podparć. Płyty podparto wzdłuż dłuższych boków w odległości połowy grubości płyty od krawędzi. Naroża płyt były utwierdzone w osi podparć, aby uniemożliwić im odrywanie się od podpór. Dla równomiernego obciążenia na obszarze prostokąta zastosowano przekładkę. Obciążenia statyczne realizowane były z zachowaniem zasady obciążania i odciążania z narastającą siłą maksymalną. Z przeprowadzonych badań wynika, że o sprężystości i wytrzymałości połączenia decyduje powiązanie zbrojenia łączonych elementów. Powiązanie zbrojenia gwarantujące prawidłowe kotwienie i nie wprowadzające niekorzystnych stanów naprężeń do betonu strefy stykowej zapewnia wyniki zbliżone do płyt monolitycznych. Wartość sił wewnętrznych rysujących i niszczących połączenie oraz podatność połączenia zależy w dużym stopniu od poziomu koncentracji naprężeń wnoszonych przez kotwione zbrojenie w strefie betonu w styku. Z tego powodu szerokopasmowe styki okazały się korzystniejsze od wąskopasmowych, w których zbrojenie łączone było w pętle kołowe lub trójkątne. W styku pętlowym wprowadza się dodatkową ilość zbrojenia w porównaniu z płytami monolitycznymi. Ta dodatkowa ilość zbrojenia wpływa na podniesienie nośności i sztywności pod warunkiem prawidłowego ukształtowania pętli. Tym wyjaśnić można mniej korzystne wyniki uzyskane przy połączeniu zbrojenia za pomocą spawania. Tym można też wyjaśnić korzystny efekt działania siły poprzecznej. Skurcz betonu strefy stykowej ma istotne znaczenie w umiejscowieniu się pierwszych rys. Płaszczyzna styku starego betonu z nowym jest miejscem prawdopodobnego pojawienia się pierwszej rysy, nawet w przypadku kiedy linie głównych momentów nie pokrywają się ze stykami elementów płytowych. Płaszczyzna ta oznacza lokalne osłabienie. Pierwsze rysy pojawiają się najczęściej w tych miejscach. Płaszczyzny styków wyznaczają często położenie głównych rys. Ma to miejsce w stykach równoległych do linii podparć, a niekiedy i w stykach prostopadłych do podpór. W przypadku występującej różnicy między cechami betonu strefy stykowej a elementami płytowymi występują dodatkowe zaburzenia w rozkładach naprężeń. Nośność graniczna płyt złożonych z elementów nie odbiega istotnie od nośności przewidywanej dla płyt monolitycznych na podstawie obliczeń przy założeniu, że decydujące jest obciążenie skupione, oraz że styki zostały zaprojektowane prawidłowo. Natomiast zarysowanie pomostu złożonego z elementów prefabrykowanych ujawnia się przy niż- szych poziomach obciążeń. [przypisy: meble kuchenne na wymiar, meble młodzieżowe, meble ogrodowe technorattan ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: meble kuchenne na wymiar meble młodzieżowe meble ogrodowe technorattan